آمدن يا نيامدن خاتمي
 
جعفر گلابي - اعتماد

واقعيت حضور يا عدم حضور آقاي خاتمي در انتخابات رياست جمهوري و صلاح و فساد آن يک چيز است و برداشت هاي متفاوت و مختلف از اين واقعيت که در عالم خارج به هر حال وجود دارد، چيز ديگري است که نگاهي به آن جالب و تامل برانگيز است.

از مدت ها پيش که اين بحث رفته رفته بر سر زبان ها افتاد، نوع اظهار نظر شخصيت هاي گوناگون خصوصاً اصلاح طلبان روند خاصي را طي مي کند و مختصات ويژه يي دارد.

بيشتر چهره ها و افرادي که احياناً پس از تصدي رياست جمهوري آقاي خاتمي داراي پست و مقامي خواهند بود، مصر به آمدن ايشان هستند هرچند دلايلي براي آن برمي شمارند ولي در ميان گفته ها و احتجاجات شان دغدغه چنداني در رابطه با درصد موفقيت اين حضور به چشم نمي خورد، اغلب کساني که به سياست اشتهار دارند و تقابل با جناح مقابل مشي و مرام آنها است هم بي تکلف خواستار حضور آقاي خاتمي در انتخابات هستند، احتمالاً آنان اين حضور را يکي از بهترين وسايل جهت مبارزه با محافظه کاران مي دانند. عده يي فقط مي خواهند که دولت فعلي نباشد، آنها بيشتر تمايلات اقتصادي دارند و احتمالاً با هر دولتي از چپ و راست قادر به کار کردن هستند.

خود محافظه کاران از سنتي تا جديد به هيچ وجه روي خوشي به آمدن آقاي خاتمي نشان نمي دهند، چرا که با حضور رئيس جمهور سابق رقابت از درون جناح شان بيرون مي رود و کابوس دوم خرداد امکان تکرار پيدا مي کند.

تحريمي ها اساساً با کانديداتوري خاتمي مخالفند، چرا که معتقدند با آمدن ايشان تضادهاي رو به تزايد درون نظام فروکش مي کند و چالش هاي احتمالي بعد از تصدي وي نتايج ثبات آسايي به بار مي آورد و...

در اين ميان تنها عده کمي يافت مي شوند که فارغ از دغدغه هاي شخصي و گروهي بحث آمدن يا نيامدن خاتمي را از زاويه منافع ملي و صلاح کشور مطرح مي کنند و اتفاقاً دلايل سلبي و ايجابي آنها واقعي، جدي و پرمايه تر است، آنان نسبت به حفظ سرمايه شخصيت خاتمي هم دقت و توجه دارند.

اکنون در ميان اين همه آراي مختلف که از زواياي گوناگون و با انگيزه هاي متفاوت طرح مي شود، راه سخت رسيدن به واقعيت راهي به غايت مبهم است، خاتمي که البته آدمي دموکرات است و به آراي ديگران اهميت مي دهد کمتر از يک سال فرصت دارد که صلاح و فساد خويش و مملکت متبوع خود را در اين ارتباط پيدا کند. راستي مهمتر از همه اينها نظر مردم و نظام پيرامون آمدن يا نيامدن خاتمي چيست؟