مردى از جنس مردم

 
 دكتر محمود احمدى نژاد تنها كانديداى اصولگرايان بود كه تا زمان ثبت نام، هيچ گاه به طور رسمى از حضور خود در انتخابات رياست جمهورى سخن به ميان نياورد. همچنين على رغم اين كه نام احمدى نژاد به عنوان يكى ازكانديداهاى مطرح جريان اصولگرا تحت بررسى شوراى هماهنگى قرارداشت، او در برنامه هاى رسمى و آشكار اين شورا حضور پيدا نمى كرد. احمدى نژاد حتى در سخنرانى هاى خود و برخى سفرهاى استانى، باوجود تأكيد بر ضرورت تحول در سياست هاى اجرايى كشور و تشكيل دولت اسلامى، هيچ گاه از كانديداتورى خود سخن به ميان نمى آورد.
 
 
عمده ترين دليل چنين رويكردى آن بود كه احمدى نژاد به عنوان شهردار تهران نمى خواست اولاً فعاليت هاى شهردارى اين كلان شهر، تحت الشعاع كانديداتورى او قرار گرفته و احياناً خللى در برنامه مديريت شهرى به وجود آيد و ثانياً، فعاليت هاى او در شهردارى به منزله تبليغات انتخاباتى تلقى گردد.
به همين دليل در حالى كه بسيارى
كانديداها، از ماه ها قبل رسماً ستادهاى انتخاباتى خود را فعال كرده و مسئولان اين ستادها مشخص شده بودند، ستاد انتخاباتى احمدى نژاد بعد از اعلام صلاحيت كانديداها و همزمان با شروع رسمى فعاليت هاى تبليغاتى كانديداها تشكيل و مسئولان آن معرفى شدند. (۱) البته پيش از تشكيل رسمى اين ستاد، برخى ستادهاى مردمى و دانشجويى براى دعوت و حمايت از احمدى نژاد تشكيل شده بود.
احمدى نژاد همچنين تا زمان ثبت نام از حمايت آشكار هيچ گروه و تشكل سياسى رسمى و شناخته شده برخوردار نبود. وى زمان ثبت نام در گفت وگو با خبرنگاران تأكيد كرد: «من يك معلم و استاد دانشگاه هستم و به هيچ حزب و گروهى تعهدى ندارم و ستادهاى موجود كه براى حمايت از من تشكيل شده هم، ستادهاى مردمى خودجوش هستند.» (۲)
با اين تفاصيل، مى توان گفت كه احمدى نژاد در فعاليت هاى انتخاباتى خود، عملاً موردحمايت قابل توجهى از جانب گروه ها و احزاب رسمى و مؤثر واقع نبود. اما درعوض احمدى نژاد به واسطه محبوبيتى كه در طول فعاليت در شهردارى تهران كسب كرده و آوازه كارهاى مثبت او حتى در شهرهاى ديگر كشور پيچيده بود؛ حمايت هاى قابل توجهى را درسطح اقشار اجتماعى خصوصاً طيف هاى مستضعف و مذهبى و انقلابى به خود جلب نمود.
فى الواقع پايه اصلى فعاليت هاى انتخاباتى احمدى نژاد، ستادهاى خودجوشى بود كه در تهران و شهرستان ها توسط علاقه مندان به او و نيز گروه ها و انجمن هاى غيررسمى مردمى و دانشجويى و نيز هيأت مذهبى تشكيل شده بودند. تشكيل اين ستادهاى خودجوش مردمى خصوصاً در دو هفته پايانى منتهى به انتخابات، شدت بيشترى گرفت. نوع تبليغات انتخاباتى، هم در اين ستادهاى خودجوش و هم در ستادهاى رسمى احمدى نژاد، عمدتاً ساده و كم خرج بود به گونه اى كه برخى تراكت ها و پوسترهاى منتشره در سطح شهر تهران درحمايت از احمدى نژاد، با چاپ سياه و سفيد و متن هاى دست نويس بود. طبعاً چنين شيوه كم خرجى، درميان تبليغات سنگين و حجيم و پرخرج برخى كانديداها، مردمى تر جلوه مى داد. اين شيوه تبليغات مردمى و كم هزينه، دركنار پخش فيلم تبليغاتى احمدى نژاد كه منزل و دفتر كار ساده و بى تجمل او را دركنار ويلاى مجلل و دفتر كار پرتجمل شهردار سابق تهران به نمايش مى گذاشت، به علاوه شعارها و ديدگاه هاى عدالتخواهانه و مردم گرايانه احمدى نژاد، موجب آن گرديد تا درآخرين هفته انتخابات، موج محبوبيت او به سرعت اوج گيرد و اقبال مردمى به او، به گونه اى تعجب آور فزونى يابد.
اين اقبال مردمى به احمدى نژاد به گونه اى بود كه در جريان همايش هاى تبليغاتى او درتهران و برخى شهرستان ها ازجمله اصفهان، گروه هاى زيادى از مردم حضور يافتند كه به خوبى افزايش محبوبيت شهردار تهران را نشان مى داد. استقبال مردمى از احمدى نژاد در اصفهان به حدى بود كه براثر ازدحام جمعيت يك نفر كشته شد. (۳)
همچنين همايش حاميان احمدى نژاد در ورزشگاه شيرودى كه در روز ولادت حضرت زينب(س) برگزارشد، با استقبال زيادى مواجه گرديد و خصوصاً حضور چندتن از مداحان مشهور تهران در اين مراسم و اعلام حمايت آنها از احمدى نژاد، موجى از اقبال را به ويژه در ميان جوانان مذهبى براى شهردار تهران به ارمغان آورد.
البته اقبال مذهبيون به احمدى نژاد صرفاً به دليل برگزارى چنين همايش ها و حمايت هايى نبود. ادبيات احمدى نژاد درمواضع و سخنرانى هايش، كاملاً صبغه دينى و مذهبى داشت به گونه اى كه او تنها كانديدايى بود كه در سخنرانى ها چفيه برگردن مى انداخت و شروع كلامش با دعاى فرج امام زمان(عج) همراه بود.
به كارگيرى اين ادبيات مذهبى موجب مى شد تا بخش اعظم بدنه جريان اصولگرا به تدريج به سمت احمدى نژاد گرايش پيداكند. بسيارى از طلاب جوان حوزه هاى علميه نيز به صورت خودجوش به نفع احمدى نژاد وارد ميدان شدند. در ۱۸ خردادماه، بيانيه اى به امضاى بيش از ۲۰ تن از مدرسين وفضلاى جوان حوزه علميه قم در حمايت از احمدى نژاد منتشر شد كه به نوبه خود تأثيرگذار بود.على ايحال، نوع تبليغات، شعارها، ادبيات و ديدگاه هاى احمدى نژاد موجب گرديد تا اقبال مردمى به او خصوصاً پس از شروع تبليغات رسمى انتخابات و بالاخص درهفته منتهى به انتخابات به شدت فزونى گيرد، به گونه اى كه برخى رسانه ها و مطبوعات از شكل گيرى «سونامى احمدى نژاد» در روزهاى پايانى نزديك به ۲۷ خرداد خبردادند. درحالى كه درنظرسنجى هاى قبلى احمدى نژاد رتبه پائين ترى نسبت به ديگران داشت. در نظرسنجى هاى نزديك به انتخابات منحنى رشد آراى او شيب تندى گرفت كه البته در برخى شهرها نظير تهران، اصفهان، قم، قزوين و... نمود بيشترى داشت.
اما مهم ترين شعارها، ديدگاه ها و برنامه هاى احمدى نژاد درحوزه هاى مختلف چه بود؟
اصلى ترين شعارهاى انتخاباتى احمدى نژاد عبارت بودند از: «پيش به سوى تشكيل دولت اسلامى» و «مى شود و مى توانيم». جهت گيرى عمده مواضع احمدى نژاد نيز حول محورهايى چون: عدالت، خودباورى، دين مدارى، تحول گرايى، مبارزه با فساد، تمركززدايى، مبارزه با رفاه طلبى و تجمل گرايى مديران، توجه به اقشار محروم و منصف و حاشيه نشينان و... بود.
آنچه درپى مى آيد، بخش هايى از مهم ترين محورهاى مواضع احمدى نژاد در ايام تبليغات انتخاباتى است.
دولت اسلامى:
- گام سوم ملت ايران در مسير تحقق جامعه نمونه، تشكيل دولت اسلامى است و با آگاهى و همت ملت، شاهد تشكيل دولت نمونه اسلامى خواهيم بود.
- ملت ايران وظيفه دارد كه جامعه اى پيشرفته، مقتدر و نمونه اسلامى ارائه كند تا اين جامعه، الگو، مقدمه و سكوى حركت جهانى اسلام شود. براى تحقق چنين جامعه اى، نيازمند برپايى دولتى اسلامى هستيم. يعنى دولتى كه همه راهكارها و روش هاى اداره جامعه را از متن اسلام و از درون احكام نورانى آن استخراج كند.
- دولت اسلامى خود را مسئول رفاه، آزادى و امنيت ملت و تحقق عدالت مى داند. عدالت در دولت اسلامى به اين معناست كه همه فرصت هاى كشور به طور عادلانه در اختيار همه ملت قرار مى گيرد. در جامعه اسلامى ما طبقه برترى به عنوان طبقه مديران نداريم كه خود را منت گذار مردم بدانند.
- دولت اسلامى به معناى آن است كه حلال و حرام در متن برنامه ريزى هاى كشور، رعايت شود و رانت خوارى كه نمادى از حرام خوارى است به زرنگ بازى تعبير و تفسير نشود وصداقت و پاكى در جاى جاى دستگاه ادارى و اجرايى كشور، جارى و قابل رؤيت باشد.
- در دولت اسلامى مديران بايد به دنبال تأمين بيشترين رفاه براى مردم و كمترين برخوردارى براى خود باشند و اين گونه نباشد كه يك مدير، به محض دريافت حكم انتصاب خويش در جست وجوى خانه هاى ميلياردى در شمال شهر باشد.
- تشكيل دولت اسلامى، همه شئونات سياسى، اقتصادى، اجتماعى و فردى جامعه را تحت تأثير قرارخواهدداد و جلب رضايت مردم به يك هدف اساسى براى مديران جامعه تبديل خواهدشد.
- جهت گيرى اصلى دولت اسلامى به سمت عدالت است. ساختن كشور بدون عدالت محال است و اگر عدالت اجرا نشود، استقلال، آزادى و اقتدارملى ما در خطر خواهدبود.
رشد سياسى:
- رشد سياسى در جامعه اسلامى، نزديكى دل ها به هم و افزايش همبستگى و وحدت ملى است. پس در چارچوب اين توسعه سياسى، خبرى از دغل كارى و دروغ پردازى نخواهدبود.
- در توسعه سياسى به مفهوم رايج امروز دنيا، معيار رشد، چيزهايى مثل تعدد احزاب و نشريات و روزنامه ها و يا رقابت سنگين براى كسب قدرت است اما در دولت اسلامى معيارها تفاوت دارد و اگر ديديم كه قدرت درك و تشخيص مسائل سياسى بالا رفت، مى توان گفت كه رشد سياسى يافته ايم.
- وانمودكردن باندبازى و گروه بازى به عنوان نماد توسعه سياسى، حاصل دور شدن دولتمردان و صاحب منصبان از اسلام به عنوان يك دين كامل و تأمين كننده سعادت بشر است.
- نتيجه برنامه ها و شعارهاى توسعه بايد به تعميق و گسترش مهربانى، دست همديگر را گرفتن، راستى، صداقت وصفا، آرامش، آسايش و عبوديت بينجامد، درغير اين صورت، افزايش تيراژ روزنامه و رشد فلان شاخص اقتصادى به تنهايى نشانگر توسعه نخواهدبود.
- برخى معتقدند، علت اصلى انقلاب اسلامى، دموكراسى بود اما دموكراسى در مقابل آن چيزى كه ما به خاطر آن انقلاب كرديم، چيزى نيست. ما براى ايجاد يك حكومت اسلامى جهانى و حاكميت ارزش هاى دينى انقلاب كرديم.
- جامع ترين، پيشرفته ترين و مردمى ترين نظام در ميان نظام هاى سياسى، نظام امامت است. نظام ولايت فقيه هم حلقه اتصال ما به اين نظام است. ساده زيست ترين، پاك ترين، عادل ترين و خوش فكرترين رهبر روى زمين هم رهبرى عزيز ماست.
- توسعه سياسى بايد اميدآفرين باشد و تمام مراكز و احزاب و گروه ها براى رسيدن به آرمان هاى انقلاب و ترقى شان و تربيت مديران كارا، شجاع و خودباور حركت كنند و تقويت كادر مديريت كشور با توسعه سياسى نوين و بومى امكانپذير است.
ـ اگر تحزب الگوگيرى شده از خارج، كاركرد مناسبى داشت مى بايست در طول دو دهه گذشته به مرحله ارائه را ه حل براى مشكلات جامعه و تربيت مدير مى رسيد كه اين چنين نشد فقط برخى از احزاب محدود بودند كه به قصد خدمت در عرصه فعاليت ظاهر شد.
ـ توسعه سياسى غربى يعنى اين كه در جامعه تعداد احزاب زياد شود، رقابت ها براى كسب قدرت سنگين شود و درگيرى هاى سياسى اوج بگيرد در حالى كه اولويت ها و مطالبات مردم چيز ديگرى است، اما از نگاه اسلامى، رشد و توسعه سياسى يعنى مردم به لحاظ فهم سياسى و قدرت تحليل، رشد يابند. دل ها به هم نزديك شوند و وحدت و همبستگى ملى، حساسيت به همه تحولات كشور و قدرت دشمن شناسى بالا رود.
ـ اگر احزاب براساس باورهاى اجتماعى بومى شكل گيرد به خدمت رسانى روى مى آورند و وقتى ديدن رقباى شايسته تر از خودشان در اين عرصه هستند شرايط را براى خدمت رسانى در اختيار آنان قرار مى دهند.
عدالت محورى :
ـ در نظام جمهورى اسلامى، محور و ميزان همه امور عدالت است. بنابراين، بازنگرى در رفتارها و عملكردهاى ۱۶ سال گذشته، اقدام عادلانه اى است كه سبب پيدايش نقاط ضعف و قوت و برداشتن مقتدرانه گام هاى اساسى در جهت تشكيل دولت اسلامى و عدالت محور خواهد شد.
ـ اجراى عدالت امكانپذير اما در عين حال يكى از سخت ترين مراحل اجراى احكام اسلامى است. ملت ايران تشنه اجراى عدالت است زيرا در سايه آن اميد، نشاط، صميميت، محبت، مقاومت و شكوفايى استعدادها در جاى جاى زندگى مردم تجلى پيدا خواهد كرد و بدون ترديد ريشه هاى ظلم، فساد، تبعيض و ارتشا نيز در اين سرزمين مقدس خشك خواهد شد.
ـ جارى بودن عدالت در تصميمات و اقدامات دولت موجب افزايش اطمينان و اعتماد عمومى به نظام و تحكيم پيوندهاى عاطفى مردم با مسئولان كشور مى شود و پيشرفت اسلام نيز منوط به حاكميت عدالت و تقوا، قطع دست منفعت طلبان از بيت المال مسلمين و جلوگيرى از توزيع امتيازات و فرصت ها ميان افراد و گروه هاى رابطه باز و فرصت طلب است.
- دولت هاى قبلى به دنبال توسعه اقتصادى و سياسى بودند اما در مدل توسعه كپى بردارى شده از آن سوى مرزها، عدالت جايگاهى ندارد درحالى كه اگر توسعه اقتصادى بر مبناى اسلام باشد، محور عدالت خواهد بود و حاصل آن بر سرسفره هاى مردم ديده خواهد شد.
ـ آزادى بدون عدالت معنى ندارد و اين دو، مقدم و پايه هاى استحكام يكديگرند و در دولت آينده، پايه هاى آزادى كه همان عدالت است، تقويت خواهد شد.
ـ وقتى مى گوييم اين برنامه هاى اقتصادى كه پياده مى شود موجب اختلاف طبقاتى است، مى گويند اشكالى ندارد، بگذاريد ما كشور را بسازيم، بعد عدالت را پياده مى كنيم. انگار عدالت، برچسب است كه به كالايى چسبانده شود و بگويند عدالت محقق شد. وقتى قله هاى ثروت شكل گرفت، چطور مى توان عدالت را پياده كرد. مگر مى گذارند شما عدالت را پياده كنيد؟ عدالت روح حاكم بر تصميمات است و بدون آن، امكان پيشرفتى واقعى وجود ندارد، حتى امنيت ملى، آرامش، استقلال و آزادى به عدالت پيوند مى خورد.
مقابله با فساد و تبعيض و تجمل گرايى:
ـ اگر عدالت از بين برود، قله هاى ثروت نامشروع در كشور شكل مى گيرد و عرصه هاى سياست وفرهنگ و رسانه به خدمت اين قله ها درمى آيند و به اين ترتيب، فرصت استفاده از آزادى، از ديگران سلب خواهد شد.
ـ افرادى هستند كه به خاطر ارتباطات خود در سيستم ادارى كشور از امتيازات ويژه اى برخوردارند و در اين ميان بعضى ها اصلاً به وجود تبعيض اعتقاد ندارند، قطعاً بايد اين گونه گريزگاه ها را بست تا عدالت برقرار شود.
ـ اين كه يك كارمند عالى رتبه ۲۰ برابر يك كارمند معمولى حقوق مى گيرد حاكى از افزايش شديد فاصله طبقاتى است و با اين روند نمى توان به چشم انداز مطلوب ۲۰ ساله رسيد.
ـ تورم مهار گسيخته اقتصادى، فشار سنگينى را بر مردم وارد مى كند و اين در حالى است كه به نظر مى رسد دولت از آثار اين تورم مصونيت دارد و همه آسيب ها متوجه مردم است، زيرا شركت ها و سازمان هاى دولتى گران ترين ساختمان هاى شمال تهران را خريدارى مى كنند و خاصه خرجى از كيسه بيت المال نيز به يك رويه عادى در نظام ادارى و اجرايى تبديل شده است.
ـ بعضى ها كاخ نشينى و اسراف در هزينه از بيت المال را به خاطر حفظ آبروى نظام عنوان مى كنند. در حالى كه آبروى نظام در اجراى عدالت، رفع فقر و تبعيض، جلب رضايت مردم، ترويج فرهنگ اسلام و رفتار صادقانه و صميمانه مسئولان با مردم است. خاصه خرجى ها و صرف هزينه هاى چندصدميليون تومانى از كيسه بيت المال براى دكوراسيون اتاق ها، موجب اقتدار و تدبير و توانمندى براى مسئولان نخواهد شد و كسانى كه ضعف و ناتوانى خود را در پشت دكورها و ساختمان هاى گران قيمت پنهان مى كنند، به بيراهه كشيده شده اند.
ـ اگر دولت پول ندارد، سازمان ها و شركت هاى دولتى، هزينه برج هاى ده ها ميليارد تومانى را از كجا تأمين مى كنند و چرا سالانه ده ها ميليون دلار از بودجه عمومى براى سفرهاى خارجى هزينه مى شود. ما منابع به اندازه كافى در اختيار داريم اما از آنها به طور مناسبى استفاده نمى شود.
ـ مدير اسلامى، حداكثر رفاه را براى خود نمى خواهد و چنين مديرى امكان ندارد از وجود عده اى گرسنه و فقير در حوزه مسئوليتش آگاه باشد و راحت سر به بالين نهد يا به مسافرت هاى پى در پى تفريحى برود.
ـ بروز تجمل گرايى، جدايى از مردم، اشرافى گرى، خودخواهى ها و قدرت طلبى ها، حاصل تضعيف رويكرد تحول گرا در عرصه مديريتى كشور است.
ـ چرا بايد مناسبات يك مدير با مردم در نتيجه صدور يك حكم انتصاب دستخوش تغيير و تحول به زيان مردم شود؟
 
 
ـ در شرايطى كه بسيارى از جوانان اين كشور براى دست وپا كردن يك شغل و بروز دادن خلاقيت هاى خود و داشتن يك زندگى شرافتمندانه به دنبال منابع ناچيزى هستند، چگونه مى توان پذيرفت كه يك مدير ۱۵۰ ميليون تومان از منابع عمومى را خرج تغيير دكوراسيون اتاق كارش كند؟ بدون ترديد اين رويه، بيانگر پيدايش فاصله اى قابل تأمل ميان مديريت كشور با نگاه تحول گرا و انقلابى است.
ـ تجمل گرايى، جدايى از مردم، اشرافى گرى، خودخواهى ها و قدرت طلبى ها در نقطه مقابل نگاه تحول گرا و انقلابى قرار دارد و نگاه تحول گرا را در بين ملت تضعيف مى كند.
ـ مدير انقلابى قدرت خود را از ميز گران قيمت، داشتن چند تا منشى و دكوراسيون اتاق ها به دست نمى آورد.
ـ آيا اقتدار و عزت اميرالمؤمنين (ع) و رهبر عزيز انقلاب به لباس هاى فاخر يا زندگى در كاخ است؟
- بايد پاك و پاكيزه و مرتب و نظيف بود كه از وظايف اسلامى است اما ساده زيستى و ساده پوشى يكى از ويژگى هاى انقلاب اسلامى است.
تمركززدايى:
ـ صدها ميلياردتومان از پول بيت المال صرف خريد ساختمان هاى مجلل دستگاه ها در تهران شده است كه بسيارى از اين ساختمان ها غيرضرورى است و با فروش آنها و خريد ساختمان هاى ارزان تر در شهرستان ها، هم بازدهى امور بيشتر مى شود و هم منابع مالى براى رفع مشكلات جوانان و مردم فراهم مى آيد. بسيارى از اين ساختمان ها متعلق به دستگاه هايى است كه مركز انجام مأموريت آنها در شهرستان ها مى باشد.
ـ چرخش بيش از ۶۰ درصد از فعاليت هاى اقتصادى كشور درشهر تهران با دارا بودن ۱۱ درصد جمعيت كل كشور، از نشانه هاى روشن بى عدالتى است. عامل اين چرخش اقتصادى نه همه مردم تهران بلكه يك بخش خاص و محدود است و اين تحول اقتصادى نيز پيا م آور اشتغال و توليد نيست.
ـ اگر عدالت را محور قرار دهيم سمت و سوى برنامه ريزى هاى اقتصادى ما عوض خواهد شد و آنگاه پس از آن كه فرصت هاى مساوى در اختيار تمام ملت قرار گرفت، بسيارى از مشكلات ما حل خواهد شد. اين كه ۶۰ درصد چرخش مالى كشور صرفاً در تهران وجود دارد بزرگ ترين ناعدالتى است. هر كس كه مى خواهد بحث اقتصادى كند بايد اين معضل را حل نمايد.
ـ ده ها هزار ميليارد تومان بودجه كشور الان در ساختمان ها و دكورها بلوكه شده است. فقط به اين دليل كه مديران دوست دارند در تهران زندگى كنند. مى خواهيد در تهران باشيد اشكالى ندارد، ولى حق نداريد مسئول باشيد. مسئوليت كارها را بايد به كسانى سپرد كه بخواهند در محروميت ها با مردم بوشهر و زاهدان و سنندج همراهى كنند.
مقابله با ساختار ناسالم اقتصادى:
ـ بانك هاى خصوصى به شكل فعلى آن نه تنها نقش مثبت و سازنده اى را در اقتصاد كشور بازى نمى كنند بلكه آثار تخريبى آنها در چرخه اقتصادى كشور بسيار زياد است زيرا چگونه ممكن است يك بانك با سرمايه پانزده ميلياردتومانى تشكيل شود و در نتيجه فعاليت مثبت اقتصادى بتواند در كمتر از چهار سال به يك سرمايه دويست ميلياردتومانى دست پيدا كند.
ـ سود بانكى در بخش كشاورزى ۱۳‎/۵ درصد است و طبق گزارش رسمى بانك مركزى ارزش افزوده بخش كشاورزى سالانه ۱۰ درصد است. به اين ترتيب، چطور مى توان انتظار داشت كه فعاليت توليدى در بخش كشاورزى سودآور باشد. براى كشاورز حتماً باصرفه تر آن است كه دارايى اش را در بخش كشاورزى بفروشد و آن را نزد بانك سپرده گذارى كند و به جاى ۱۰ درصد ارزش در طول يك سال ۱۳‎/۵ درصد از بانك سود بگيرد. خوب معلوم است كه كشاورزى در حال آسيب ديدن است و بنيه هاى كشاورزى شكل نخواهد گرفت وكشاورزان سامان پيدا نخواهند كرد.
ـ يكى ديگر از علت هاى فساد و فقر و تبعيض سودبانكى است. سود بالاى بانكى عامل اختلاف طبقاتى و تمركز فرصت ها در اختيار عده اى خاص است. سود ۲۴ درصد در نظام بانكى به هيچ وجه گسترش توليد پايه، توسعه كشور و ايجاد اشتغال را به دنبال نمى آورد. از اين پول تنها عده اى خاص و برخوردار از پشتوانه هاى مالى و سياسى، مى توانند استفاده كنند و اين افراد حتماً به دنبال كار توليدى واصيل نمى روند و به سمت خريد و فروش و سوداگرى كشيده مى شوند تا بتوانند اين سود را به بانك برگردانند.
ـ مردم به وام هاى بانكى با سودهاى ۲۴ درصد دسترسى ندارند زيرا قادر به بازپرداخت بهره هاى سنگين بانكى نيستند. از وام هاى كلان بانكى، تنها عده اى خاص برخوردار مى شوند و آنها نيز هيچ گاه وام هاى دريافتى را به دليل سودآور نبودن وارد چرخه توليد كشور نمى كنند، بلكه وارد بورس بازى، دلالى و سوداگرى مى شوند تا با كسب سودهاى كلان بتوانند بهره هاى بانكى را بپردازند و خود نيز از عايدات آن بهره مند شوند و حاصل اين روند، چيزى جز تورم فزاينده و افزايش فاصله طبقاتى نيست.
ـ نظام بانكى كشور استدلال مى كند كه كاهش نرخ سود باعث مى شود مردم سپرده هاى خود را از بانك ها خارج كنند. اين درحالى است كه بيش از ۸۰ درصد سپرده هاى بانكى، متعلق به سه درصد مردم است.
ـ طى سال هاى اخير، بانك هاى خصوصى راه اندازى و وارد يك چرخه ناسالم از فعاليت هاى به اصطلاح اقتصادى شده اند. كدام كار توليدى را مى توان سراغ گرفت كه يك بانك خصوصى با ۱۵ ميلياردتومان سرمايه وارد آن شده و در طول چهار سال سرمايه خود را به ۲۰۰ ميلياردتومان افزايش داده باشد؟
جهت گيرى ها درباره مسائل كلان كشور:
ـ برنامه هاى اقتصادى دولت من در چارچوب چشم انداز ۲۰ ساله و برنامه چهارم توسعه خواهد بود، اما رويكرد اين برنامه ها، عدالت خواهد بود.
ـ من معتقد به توسعه همه جانبه هستم، اما توسعه بايد بر محور عدالت باشد.
ـ من معتقد به دولت كم هزينه، پرفايده و مردم گرا هستم.
ـ فوريت و اولويت اول دولت من، رفع مشكلات جوانان و ايجاد فرصت براى بالندگى همه جوانان ايرانى است. فرصت هاى علمى، هنرى، فرهنگى و ورزشى بايد در اختيار همه جوانان ايرانى قرار بگيرد تا بتوان با داشتن جامعه اى پرنشاط، به آينده اميدوار بود.
ـ در توسعه سياسى مورد نظر دولت من، احزاب كاركرد واقعى خود را پيدا خواهند كرد و نگاه ما به توسعه سياسى، نگاهى نو، مترقى و بومى است نه وارداتى.
ـ ما خودمان را درگير جنجال هاى سياسى خانمانسوز نمى كنيم. ما در يك فضاى دوستانه و سازنده به دنبال افزايش كمى و كيفى آزادى ها خواهيم بود و نحوه استفاده از آزادى را تمرين مى كنيم. ما معتقديم آزادى روح انقلاب است و بدون آن امكان رشد و پيشرفت وجود ندارد.
ـ ما بايد در عرصه جهانى حضور قدرتمندانه داشته باشيم و اگر مى خواهيم وارد چرخه تعهدآور شويم بايد از موضع اقتدار باشد در غير اين صورت به ضرر ملت ايران خواهد بود.
ـ پيوستن به WTO اگر با اقتدار اقتصادى صورت نگيرد موجب متلاشى شدن اقتصاد ما خواهد شد. چرا كه اگر درها باز شد، اقتصاد ما بايد به جهان سرازير شود نه اين كه كالاهاى خارجى چون سيل به بازار ايران راه پيدا كند.
ـ ايران گلستانى بزرگ است كه هر گوشه و كنار آن گل هاى زيبايى دارد همه زبان ها، آداب و رسوم، سنت هاى بومى و محلى و توانمندى هايى كه در گوشه گوشه ايران است براى ما محترم است. فرهنگ اسلامى همانند يك رشته قوى همه فرهنگ ها و آداب و رسوم بومى و محلى را به هم مرتبط كرده و آنها را به هم گره زده است.
ـ ما معتقديم جوانان مورد تهاجم فرهنگى قرار گرفته را بايد نجات داد و آنها را پشتيبانى و حمايت كرد. نه اين كه به جوانان گير بدهيم و آنها را محدود كنيم. ما خودمان را در كنار جوانان و با جوانان مى دانيم و در اين راه معتقديم تأمين نيازهاى جوانان، بازيابى هويت ملى و اسلامى آنها و اجراى عدالت مى تواند جوانان ما را در مقابل تهاجم فرهنگى بيمه كند.
ـ اگر كشورى اقتدار ملى نداشته و يا از مديرانى خودباور و شجاع استفاده نكند، در عرصه سياست خارجى حرفى براى گفتن نخواهد داشت. امروز بزرگ ترين نوع مبارزه با آمريكا ساختن و آبادكردن ايران است.
ـ من با اين كه مى گويند فناورى هسته اى براى كشور بحران آفريده، مخالف هستم. چه بحرانى وجود دارد؟ فناورى صلح آميز هسته اى حق كشور ماست و كسى هم نمى تواند آن را از ما بگيرد. ما در اين مورد تا اينجا آمده ايم و براى ادامه راه به يك ياحسين (ع) ديگر نياز داريم.
ـ «عدالت»، «خدمتگزارى» و «آبادگرى» اصلى ترين جهت گيرى هاى دولت من هستند. در خدمتگزارى هم نبايد هيچ اولويت و ترجيحى قائل شد مگر براى مستضعفان كه ضرورت رسيدگى به آنها بر كسى پوشيده نيست.
پى نوشت ها :
۱- خبرگزارى فارس ۱۳۸۴‎/۳‎/۳
۲- همان ۱۳۸۴‎/۲‎/۲۳
۳- خبرگزارى مهر۱۳۸۴‎/۳‎/۲۲